Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่18

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่18

บทที่18 การเปลี่ยนแปลง ep. 3

” กำลังใจ  อยู่ข้างหลัง ความหวังอยู่ข้างหน้า กลัวหรือ กล้า  อยู่ที่ใจ “

** หลังจากเมื่อคืนนี้  ที่โดนชุดดำ จู่โจมได้ผ่านพ้นไป  แต่วันนี้ ความกลัวจากเมื่อคืนมันไม่ได้มีหลงเหลืออยู่เลย ภายในแดนในตอนนี้ เปรียบได้เหมือนกับ แดนเนรมิต

ไม่ว่าผมจะมองไปทางไหนมันก็เต็มไปด้วยหมอกควัน ยิ่งในบล็อกส้วมตอนนี้เหมือนกับ หมอกตอนหน้าหนาวในภาคเหนือ วันนี้มันดูอะไรๆก็เป็นใจไปหมด อีกทั้งพี่ๆผู้คุมก็ไม่ได้เข้ามาวุ่นวาย ต่างอยู่กันแต่ในห้องทำเหมือนกับว่า เขาเปิดโอกาสให้พวกเราทำลายสิ่งของ ที่ผิดกฎหมาย ให้หมดโดยไว และในตอนนี้ผมก็ดีดแล้ว ในมือยังกำม้า 3 เม็ดที่พี่เล็กแจกให้ในบ้านแต่อันที่จริงผมกับพี่เล็กได้กันคนละ 10 เม็ด ซึ่งอีก 7 เม็ด  ผมฝากพี่เล็กเอาไว้ **

อีกประมาณ 20 นาที ก็จะหมดเวลาพักเที่ยงแล้ว ผมยังตัดสินใจไม่ได้สักที ว่าจะเอายังไงกับยาบ้า3เม็ดที่อยู่ใน มือนี้ดี จะขายก็ไม่รู้ขายใคร จะเก็บไว้เล่นเอง ก็ตั้งใจไว้แค่อันเดียว ก็พอแล้ว จนในที่สุดผมก็นึกออก ว่าจะให้ใครดี ผมไม่รอช้ารีบเดินไปหาไอ้แว่น ซึ่งไอ้แว่นมันก็เพิ่งกลับ จากเยี่ยมญาติเขามาพอดี ผมเดินไปดักรอ ไอ้แว่นอยู่ในโรงเลี้ยง ซึ่งมันเป็นทางผ่านของไอ้แว่นพอดี ” ไอ้แว่น ไอ้แว่น มานี่ดิ ” ผมตะโกนเรียกมัน ไอ้แว่นหันซ้ายหันขวา มองหาต้นตอของเสียง ว่าใครเรียกมัน จนในที่สุดมันก็ได้เจอผม ผมนั่งรอมันอยู่ บนโต๊ะโรงเลี้ยง

“มีอะไรครับพี่ ” ไอ้แว่นมันถามผม“แล้วใครมาเยี่ยมมึง” ผมถามมันพอเป็นพิธี “แม่พ่อแล้วก็เมียมาเยี่ยมครับพี่ แล้วพี่มีอะไรหรอ” ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไป และผมก็ยื่นยาบ้าให้มันไป 2 เม็ด ” เอาพี่ให้มึง เอาไปดูดให้หายเสี้ยน อย่าเอาไปขายนะมึง ถ้าเกมมากูไม่รับผิดชอบ ” ไอ้แว่นมันมองหน้าผมด้วยแววตาที่งงๆ และสงสัยแต่มันก็รีบ หยิบยาใส่ในกระเป๋าทันที และ ก่อนที่มันจะได้พูดอะไร ผมก็ได้พูดสวนขึ้นมาว่า “เบิกบุหรี่ให้พี่ 2 ซองพอเอาไว้สูบกันบนห้อง” พูดจบแล้ว ผมก็ลุกเดินแยกจากกัน ทางใครทางมัน “ขอบคุณครับพี่ ” ไอ้แว่นพูดขอบคุณผมตอนผมเดินออกมา… 

ผมยอมรับว่าผมถูกชะตากับมัน มันไม่น่ามาติดคุกเลยจริงๆ ผมสงสารมันนะ เพราะท่าทางและนิสัยของมัน อยู่ในนี้มันจะโดนเอาเปรียบตลอดเวลา และ ยิ่งมาอยู่กับบ้าน ที่พ่อบ้านทำตัวเห็นแก่ได้ เห็นแก่ผลประโยชน์แล้ว คนอย่างไอ้แว่นมีแต่หมดกับหมด ผมสามารถมองและเดาอนาคตของมันออกเลยว่า ในวันข้างหน้าต่อไป ไอ้แว่นมันต้องพบเจอกับอะไรบ้าง และถ้าตัวของมันเองยังไม่ปรับเปลี่ยนตัวเอง ทำใจให้แข็งมากพอที่ต้องรับแรงกดดันจากในคุกให้ได้ และต้องตัดใจยอมรับเรื่องราวข้างนอกให้ได้แล้วละก็ ตัวไอ้แว่นเองจะลำบาก ดีไม่ดีมันจะรั่วสติหลุดเอาได้

ผมก็ได้แต่สงสารมันในใจ แต่ผมก็ไม่มีสิทธิ์ ที่จะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับมันได้เลย เพราะว่ามันไม่ใช่คนของเรานั่นเอง และไม่ว่ายังไงไอ้แว่นมันก็ต้องเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวของมันเอง  หมดเวลาพักกลางวันผมก็ขึ้นไปบนโรงงาน 3 เพื่อจะไป เอาสารเสพติดเข้าปอดอีกครั้งจะได้เล่นให้หมดในวันนี้เลยทีเดียว และพอผมเดินขึ้นถึงบนโรงงาน 3 สายตาของผมก็ได้พบกันสามหนุ่มสามมุมไอ้หมีไอ้ฮาร์ทไอ้บี พวกมัน 3 คนนั่งกันหน้าสลอน พร้อมทั้งเตรียมอุปกรณ์การเสพยาเอาไว้รอผม โดยที่ผมไม่ต้องไปเรียกมันให้เสียเวลาเลย  ” โอ้โห..รู้เวลากันเลยนะพวกมึง ” ผมได้พูดแซว

พวกมันทั้งสามคนไป “รู้อยู่..มาเหอะมึงรีบเล่นจะได้รีบแยกย้าย เวลาไม่คอยท่า ” ไอ้หมีเป็นคนพูดประโยคนี้ขึ้นมา ผมก็เลยไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปและงัดเอายาที่เหลืออยู่ออกมาเล่น สักครู่ใหญ่ผมก็เล่นตัวใหญ่เสร็จ ก็ถึงตาของไอ้หมี แล้วผมก็หยิบตัวเล็กที่เหลืออยู่ 1 เม็ดออกมาสูบต่อเนื่องไปเลย “นี่…กินคาวเสร็จตบหวานต่อตามสูตร” ไอ้ฮาร์ทพูดแซวผมขึ้นมา หลังจากนั้นเวลาได้ผ่านไป เกือบครึ่งชั่วโมงเป็นอันว่าพวกเรา 4 คน ได้ดูดกันเป็นที่เรียบร้อย และวันนี้ ดูๆไปแล้ว ข้าวเย็นตอนบ่าย 14:15 น ทั้งบ้านคงจะกินกันไม่ลง เพราะทุกคนต่างดีดกันถ้วนหน้า เห็นจะมีก็เพียงแต่พี่เล็กคนเดียว ที่ไม่**ได้สนใจที่จะดูดมัน แก่คงตั้งหน้าตั้งตาขาย เก็บเงินอย่างเดียว และผมก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ซึ่งผมก็เกือบจะลืมมันไปแล้ว และหลังจากถึงเวลาเลิกงาน  

เหล่าบรรดานักโทษที่สังกัดอยู่บนโรงงาน 3 ต่างทยอยลงไปกันจนหมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่พวกในบ้านและพี่เล็ก ซึ่งพวกเขามีหน้าที่ ตรวจเช็คความเรียบร้อยก่อนที่จะปิดประตูโรงงาน ผมนั้นได้รอจังหวะที่จะอยู่กับพี่เล็กเพียง 2 คน เพื่อที่จะถามพี่เล็กเรื่องของลุงศักดิ์ “พี่เล็ก แล้วส่วนของลุงศักดิ์ พี่เล็กได้จัดการหรือยัง” พี่เล็กนั้นพยักหน้าแล้วก็พูดขึ้นมาว่า “พี่จัดการเรียบร้อยตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้ว ก็คือให้เงินแกไปพันนึง และพี่หักยอดตัวเล็กของเอ็ง ไป 3เม็ด เหลือที่พี่อยู่4 จะเอาขึ้นห้องไปเลยไหม ” ผมส่ายหน้าและพูดตอบกลับไปว่า “ไม่เอาอ่ะ พี่เก็บไว้ก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมค่อยเอาดีกว่า และก็ฝากตัวใหญ่ ที่เหลือนี้ไว้ด้วย” ผมยื่นตัวใหญ่ ที่เหลือครึ่งจีให้แกไปเก็บไว้ให้ ก่อนที่เรา2คน จะลงจากโรงงานเป็นคนสุดท้าย

และก็เป็นจริง อย่างที่คาดเอาไว้ ไม่มีใครสักคนในบ้านกินข้าวเลย พี่เล็กจึงได้เอากับข้าว ที่เบิกมาฝากร้านค้าแช่เอาไว้กินพรุ่งนี้เช้า ส่วนตัวแกก็กระโดดไปกินกับบ้านพี่ไกด์ เพื่อนสนิทของแก ผมก็เลยแยกไปอาบน้ำก่อน ว่าจะไปเที่ยวสนามหลวงสักหน่อย ตอนนี้คนส่วนใหญ่กินข้าวกัน คงจะไม่วุ่นวาย บิ๋วอารมณ์ได้สุดๆดี ไม่รอช้าผมรีบเดินไปบ้านพี่อั้มตรงบ่อขยะว่าจะยืมหนังสือเที่ยวสักหน่อย(โป๊) เพราะมีบ้านพี่อั้มบ้านเดียว ในคืนที่จู่โจมชุดดำค้นไม่เจอ “พี่อั้มยืมเด็กเที่ยวหน่อย” ผมรีบเอ่ยวาจาขอเจ้าของซ่องทันที” ได้สิ ใหญ่ หยิบเอาเลยบนขื่อ อย่ารุนแรงกับน้องเขานะ” พี่อั้มพูดแซวผม ‘ไม่ได้ชักว่าวมาเดือนกว่าเอาสักหน่อย’ ผมนึกในใจ และก็รีบเดินไปที่ล็อคอาบน้ำในบ้าน 

แต่แล้วสิ่งที่ผมเห็นตรงหน้า ไม่มีบล็อกส้วมบล็อกไหนว่างเลยทั้งแถวเต็มหมด “ชิบหายในบ้านกูทั้งแถวเลยหว่า เฮ้ย! ใครใกล้เสร็จแล้วมั้งพรุ่งนี้กูให้ครึ่งนึง” ผมพูดยังไม่ทันขาดคำไอ้แป๊ะรีบลุกขึ้นมาทันที” กูเสร็จแล้วใหญ่ “ ต้องใช้อะไรมาล่อถ้าไม่งั้นผมไม่ได้ชักแน่นอน 

นี่แหละครับความสุขเล็กๆน้อยๆของคนคุก ในเมื่อไร้สิ้นนารีมาคลอเคลียร จำต้องพึ่งแม่นางทั้งห้าไปก่อนดีนะที่มี หนังสือโป๊มาช่วยบิ๋วอารมณ์ ไม่งั้นไม่เสร็จแน่นอนกู เสร็จสิ้นภารกิจ ผมก็เอาหนังสือไปคืนและรีบมาอาบน้ำแต่งตัว เตรียมขึ้นห้อง คืนนี้รับประกันว่าไม่ได้นอนแน่นอน แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีวะ

ผมนึกถึงตอนขึ้นห้องและนึกถึงคืนนี้ กับอาการที่ดีดเต็มที่ แต่พื้นที่ไม่เอื้ออำนวย มึงเอ๋ย..ได้นอนมองพัดลมยันเช้าแน่  และแล้วก็ได้เวลาขึ้นเรือนนอนในเวลา 15:00น. ตรงเจ้าหน้าที่ก็ได้เดินเข้ามาจัดระเบียบแถวเพียงแค่สองคน ผมรู้สึกแปลกใจพ่อวันนี้ทั้งวันผมพึ่งเห็นเจ้าหน้าที่ 2 คนนี้แหละครับวันทั้งวันแทบไม่เห็นเจ้าหน้าที่ผู้คุมเลยยิ่ง พ.บ แดน ทุกทีจะมาดูพวกนักโทษเข้าใหม่ ฝึกแถวแต่วันนี้ไม่เห็น แม้แต่เงามันมีอะไรแปลกๆชอบกล มันเงียบและนิ่ง เกินไป ความรู้สึกมันเหมือนว่า  อีกไม่ช้าไม่นานระเบิดลูกใหญ่กำลังจะลง ในแดนนี้แน่นอน 

พรุ่งนี้ต้องจัดการของที่เหลือให้หมด จะเล่น จะขาย หรือจะแจก ยังไงพรุ่งนี้ต้องจบหมดทุกอย่าง ไม่งั้นงานเข้าตัวเองแน่นอน แล้ววันนี้ก็ผ่านไป ที่บ้านผมก็ยังไม่มาเยี่ยมผมเหมือนเดิม หรือว่าเขาจะทิ้งผมแล้วจริงๆ (โปรดติดตามตอนต่อไป) ” หมีขาว ขั้ว โลกเหนือ “

ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ที่ Keywordsfun และ Foong-Trending

What's your reaction?

Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0

You may also like

Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 82

เมื่อการสอบสวนของนายอำพลนั้นไม่เป็นผลอย่างที่เขาคิดเอาไว้ เพราะว่าผมเองนั้นไม่ได้แสดงอาการสะทกสะท้านหรือหวาดกลัวอะไรเลยกับการข่มขู่และเสียงดังของเขา ที่มักจะได้ผลทุกครั้งไป และในความคิดของนายอำพลตอนนี้นั้น
Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 81

อยากจะข่มตาหลับ อย่างที่ไอ้ต้นเพื่อนผมบอก แต่มันก็ทำใจหลับไม่ลง เพราะว่าใจของผมตอนนี้ มันร้อนดั่งไฟเผาซะเหลือเกิน หัวสมองคิดไปต่างๆนานา ซึ่งมันก็อดเป็นห่วงเพื่อนฝั่งนู้นไม่ได้เลยว่าเรื่องราวมันจะลุกลามไปถึงไหนแล้ว
Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 80

ผมไม่ได้เจอเพื่อนเก่าอย่างไอ้เบนซ์มานาน ก็เลยหาที่นั่งคุยกัน ตรงใต้ต้นไม้ข้างฝ่ายฝึกวิชาชีพ มีไอ้เบนซ์ ไอ้หมี ไอ้ฮาทร์ และผมกับไอ้แว่นที่อยู่กับผมไม่ห่าง " ไอ้หมี มึงเป็นไงบ้างว่ะกูรู้มาว่าตอนโรคระบาดมึงเป็นไข้ไม่สบายด้วย " ผมถามมันด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ตอนนี้มันจะหายแล้วก็ตาม

Comments are closed.

More in:Story

Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 79

เที่ยงคืนสิบห้านาทีพอประมาณ บรรยากาศบนเรือนนอน เริ่มกลับสู่ภาวะปรกติเหมือนเดิม อย่างที่เคยเป็นมาอีกครั้ง ความสุขมักจะอยู่กับเราแค่เพียงชั่วคราว แต่มันจะอยู่ในความทรงจำตราบนานเท่านาน เพียงเท่านี้ก็สุขใจกันแล้วครับ
Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 78

ขนมหวานถูกจัดใส่จาน วางเรียงอยู่ตรงหน้าช่างดูน่ากินเหลือเกิน ผมเองไม่รอช้ารีบตักกินทันที และที่สำคัญคือมื้อนี้คือมื้อแรก ที่ผมคิดว่าได้กินขนมทุกอย่างในเรือนจำที่มีขาย เพราะส่วนใหญ่แล้ว มักจะเบิกมาแล้วก็ไม่ค่อยได้อย่างที่ต้องการ หมดบ้าง ค้างบ้าง แทนเป็นอย่างอื่นไปบ้าง
Story

คุก (อิสระภาพ ความหวัง กำลังใจ) บทที่ 77

"พี่ใหญ่ครับ.. พี่ใหญ่..ตื่น..ตื่น..ได้แล้วครับ พี่ใหญ่ครับ..พี่ต้นขึ้นห้องแล้วครับ" ไอ้แว่นทั้งเขย่าตัวผม แล้วก็เรียกชื่อผมอยู่พักนึงเลยก็ว่าได้ กว่าที่ผมจะรู้สึกตัว ลืมตาตื่นขึ้นมานั่งงัวเงีย เมาขี้ตาพักนึงเห็นจะได้ "แว่นต่อบุหรี่ให้พี่ดูดหน่อยดิ " ผมร้องหาบุหรี่สูบกับไอ้แว่น